Nieuws

ECI report: FM + BloYaTop

23/11 2019

21 november 2019
Door: Martijn Welzen
Foto: Roel Claassens

Rock is avontuurlijk en altijd op het scherpst van de snede, weg van de sores van alledag. En daarom heel geschikt voor een weekend. Nou, daar sta je dan op een doordeweekse avond, terwijl BloYaTop mag aantonen dat de donderdag toch ook een dag voor vette rock kan zijn. Maar eens kijken of vandaag het sullige broertje van de zaterdag een stevige duw in de rug krijgt. De mannen van dit Zuid-Nederlandse trio staan bekend om hun uitgelaten feestjes van groovende rock die tegen de metal aanleunt. Het moet natuurlijk ook goed rauw zijn en als smaakversterker dienen van een biertje. Die eisen worden hier met plezier, en per direct, ingewilligd, in een zaal die speciaal voor vandaag verkleind is om meer een clubeffect te creëren. Hierdoor lijkt het geluid wel zo hard te staan dat het schuim van je pils wordt geblazen. Dat is ook helemaal niet erg want veel biertjes, dat gaat hem toch niet worden vandaag. Tja… donderdag hè!

FM wordt omschreven als het kroonjuweel van de Britse melodieuze rock. Dat zet de verwachtingen al direct op scherp in de ECI. De band weet alle beloftes professioneel in te lossen. De bijna 40 jaar ervaring hebben menig wijze les geleerd. Hoe je pakkende songs moet schrijven, hoe je het publiek moet bespelen en hoe je zelf veel plezier in het optreden hebt. Geweldig om te zien hoe de interactie tussen de bandleden onderling, tussen de groep en het publiek verloopt. FM knalt er een bloemlezing van stampende mid-tempo rockers tot ingetogen ballads uit. Ondanks de Engelse afkomst blijft het erg Amerikaans aanvoelen, alsof je in een iets te grote auto over een highway koerst, onderweg naar de liefde van je leven, terwijl de radio 80s rock schalt en de wind door je, langzaam grijzende, haren blaast. ‘Life Is A Highway’ zou frontman Steve Overland zelf zeggen. Het gaat er, bij de zeer loyale volgers, allemaal in als zoete koek. Die rebelse duw voor de donderdag blijft echter uit, in plaats daarvan is het een aai over de bol en een ferme handdruk. Niet iets om rouwig over te zijn, want onderweg naar huis neurie ik ‘That Girl’ en ‘Killed By Love’ met een grote glimlach op mijn gezicht. Voor FM is de missie geslaagd!